پنجاه سال

2006-05-04T11:54:00.000-07:00

پس فعلا

( همیشه فکر می کردم دوره ی تناسخم پنجاه سالس ، همین)

خدافظ

2006-05-03T10:14:00.000-07:00

من در اتاقم گم شده ام

پسر مو سیاه قاب عکس به من لبخند می زند

من در اتاقم گم شده ام و انگاه هیچ کس نیست که من و اتاقم را ببیند

انگار کاملا عادیست که اتاق من ترکیده و همه جا را گرفته

چون همه خیلی عادی پایشان را را بین خرت و پرت هایم می گذارند تا زود تر به اتوبان ها برسند

کف اتاقم سوراخ شده

همین طور دیوار ها

من در اتاقم گم شده ام و پسر مو سیاه قاب عکس به من لبخند می زند

چرا به من لبخند می زند ؟

( فردا گذشته ، انگار من هیچ وقت خود را روی تخت خوابم پیدا نمی کنم )

2006-05-01T13:24:00.000-07:00

همه چیز بعضی وقت ها انقدر منظم می شن که من می ترسم

از طرفی خیلی وحشیانه لذت می برم

2006-04-29T09:02:00.000-07:00

گلوله داره هوا رو می شکافه یا گوش منو

چرا هیچی نمی شنوم

چرا یه لحظه سر اون تفنگ لعنتیتو دور نمی کنی

گلوله داره هوا رو می شکافه دارم می بینم

پس من چرا نمی شنوم

چرا نفس نمی کشی

من دارم می بینم گلوله هنوز داره تو هوا حرکت می کنه داره از ما دور می شه

چرا صدای نفساتو نمی شنوم

با تو ام ، با تو ام ، چرا صدای نفساتو نمی شنوم

نکنه کر شدم

منو نگاه کن

چرا منو نگاه نمی کنی

مگه نمی شنوی

منو نگاه کن

من دارم می بینم گلوله هنوز داره هوا رو می شکافه

داره از ما دور می شه

دور می شه

چقدر سنگین شدی

من فکر نمی کردم انقدر سنگین باشی

می بینی که من دارم کولت می کنم

تو سنگین تر از چیزی بودی که من فکر می کردم

در عوض من هم قوی تر از اونی که تو فکر می کردی

دیدی ، به هم در شدن ، من دارم تورو کول می کنم ، هیچ چیم هم نیست

من دارم دنبال گلوله می رم

من رد شکافته شدن هوا رو می بینم

قر مزه قر مزه

نگاه کن حتی گالش هات هم از پات افتاده

چرا هیچی نمی گی

بیا پایین اینجا آخر راهه

چشاتو باز کن

گلوله هه رو نگاه

تو دست منه

بیا بگیرش ، دیگه بازی بسه ، می دونم نمردی

چون گلوله اینجا دسته منه

من همه جا رو قر مز می بینم یا همه جا قر مزه

می تونی گلوله رو ببینی

قر مزه قرمزم هست

بیا

تو دست منه

[چک چک]

[ جینگ ، صدای پوکه ای که ازدست من پایین می افتد و به کف سنگیه زمین می خورد ]

[ صدای چک چک هنوز ادامه دارد ]

2006-04-28T05:54:00.000-07:00

زندگیه من

تو یه کوله پشتیه خاکستری رنگ و گلی روی پشت دخترک مست مو بلندی که پا برهنه می دوئه

قایم شده

و هر بار که دخترک می خوره زمین

یه تیکش بیرون می ریزه

کار من هم اینه که دنبال دخترک بدوئم

هر بار که داره می خورد زمین کمرشو بگیرم

و بگم مواظب باش دختره

با اینکه می دونم نمی شنوه

من

آه

می کشم

تو سیگار

2006-04-26T09:36:00.000-07:00

دیشب خواب دیدم بعد از مدت ها تلاش دو تا شدم ،یعنی یکی دیگه از خودم درست کردم بعد با هم رفته بودیم یه مجلس مانندی ولی مشکل من این بود که نمی دونستم خودم کی تو کودومم یعنی فکر من تو کودومشونه یه حالتی هم بود که وقتی فکر من تو یکیشون بود تو اون یکی نبود و من باید مواظب اون یکی می بودم اینور اونو می بردمش و با خودم نگهش می داشتم و این ها. من هم اکثرا تو همون بدن قبلیه بودم سخت پیش میومد که بتونم تو این جدیده برم من هم کلی اضطراب داشتم به خاطر این موضوع یهو یه چیزی پیش اومد یکی از دوستام منو برد بیرون رفته بودیم تو خیابون من یهو فهمیدم اون یکی خودم جا مونده کلافه و ناراحت شدم بر گشتیم من دوئیدو تو اون مجلسه یهو دیدم تقریبا همه رفتم اون یکی من بی حال و لت و پار و تقریبا بیهوش افتاده رو یکی از صندلی ها من یهو گریم می گیره می دوئم طرفش می گم چقدر خود خواه بودم چقدر خودخواه بود بعد همینطوری که گریم می گیره اونو بغلش می کنم و خوابم در اوج احساس ناراحتی تموم می شه

خواستم بگم من هنوز به شدت ناراحتم برای همین اینو اینجا نوشتم و در ضمن حوصله ی درست نوشتن هم ندارم من همیشه همینطوری خوابامو تعریف می کنم

2006-04-26T08:55:00.000-07:00

بیرون مرد مست هنوز همان اراجیف را می خواند ، سفره ماهیه گزنده ی خلیج پایتا پایش را نیش زده بود و او دنبال زن دلسوزی بود تا سم را مک بزند

2006-04-22T11:28:00.000-07:00

وقتایی که تو نیستی

از تخت بیرون نمیام

شاید روزنامه های قدیمی رو دوباره بخونم

یا دفترچه تلفن رو

حتی هوا هم ، کسالت آور تر از همیشه می شه

این رو من نمی گم

لین هم وقتی زنگ می زنه بهم همینو می گه

من هم تو جوابش می گم اوهوم ، یا یه همچین چیزی

و اون دفترچه تلفن لعنتی رو ورق می زنم تا شاید از شماره های پشت سر هم به ذوق بیام

همین

2006-04-20T12:40:00.000-07:00

گيلاس هاي شراب رو تا نيمه پر مي کردم

واز پايه روي هم مي چيدم

ده تايي رو گذاشنه بودم و به کمرم رسيد

يهو کسي از پشت ديوار صدام کرد

سرو رو بر گردوندم و موهام خورد به يکي از ليوان ها

و افتاد

و همه ي شراب ها ريخت زمين

گاهي وقت ها پشت ديوار ها راه مي رن

گاهي وقت ها تو عرض

گاهي وقت ها انقدر ريز که صداي ترخ ترخشون از لاي آجر ها مياد

بعضي وقته هام خيلي مردونه

پشتشونو مي چسپونن به ديوار و مي گن

انقدر کور نباش من اينجام

و تو مجبور مي شي ، حتي با اکراه ، سرت رو بر گردوني و نگاهشون کني

البته ، اينو من مي دونم

اون ها حتي از نگاه هاي اکراه آميز هم ناراحت نمي شن

چون خيلي تشنه ي ديده شدن ان

خيلي

شراب خيلي داريم . خيلي زياد

شايد اين همه شراب از خون جددمون بهمون رسيده و خوب اين تنها سر گرميه منه

ليوان ها رو باز هم روي هم مي چيدم

و وقتي بلند مي شد

روي نوک پنجه مي ايستادم

ولي خوب ، بايد خيلي با احتياط رفتار کرد

اين ليوان ها خيلي زود رنجن

می ريزن پايين

جيرينگ

يادمه رفيقم مي گفت صداشون رو از زير زمين هم شنيده

از زير پاهاش دقيقا

راستش خودم و رفيقم تا حالا تنها کسايي بوديم که ديديمشون

بقيه هم گاهي وقت ها مي شنون ولي وقتي روشون رو بر مي گردونن

همش دعا مي کنن که پشت سرشون چيزي نباشه ، مثلا مي ترسن

يعني همه همينطوري ان ، مثلا وقتي تو حموم ان ، مي ترسن پشت پرده کسي باشه

ولي خوب من هميشه منتظر بودم

که پشت پرده

يا تو ديوار ها

يا زير زمين

کسي صدام کنه ، رفيق

اون ليوان شراب داره مي افته

نگاش کن ؟

و بهد با انگشتش به يکي از ليوان ها اشاره کنه

2006-04-13T03:56:00.000-07:00

این اتاق لعنتی باز بوی کاپتان بلک گرفته

انگار هیچ کس نمی خواد قبول کنه که موکت های این اتاق می تونه قرمز باشه از خون من

انگار هیچ کس نمی خواد قبول کنه که

می شه خندید به موکت های قرمز این اتاق

چون من به سقف چسپیدم

و دارم همه چیز رو می بینم

و می خندم ، انگار کسی داره شیکممو قلقلک می ده از اون پایین

هر کس با مرگ خود

فرشته ی مرگ را به مهمانی ای دعوت می کند که در آن به دنیا می آید

و هر کس پس از مرگ خود

صدای گریه ی فرشته ی مرگ را می شنود

که با سرعت زیادی محو می شود

2006-04-12T12:17:00.000-07:00

خط های صاف کنار هم صف کشیده اند

چشم من میان فاصله های سفیدشان گیج می شود

خط ها همچنان صاف می مانند

ولی من قدرت صاف دیدنشان را ندارم

چشم هایم گیج می روند و خط ها را خمیده و پیچ وا پیچ می بینند

شاید همه چیز همین جا تمام می شد

ولی من ، همین لحظه

خودم را روی تخت پرت می کنم

و گریه می کنم

گریه می کنم و زار می زنم

فقط چون می دانم

می دانم که نمی توانم خط ها را صاف ببینم

سرم را از روی تخت بلند می کنم

کسی نمی آید و در ها بسته است

ولی من منتظرم

منتظرم صدای کسی را بشنوم

بدون هیچ غرض کثیفی - نه کمک ، نه اتنقام ، نه خالی کردن

سرم را بلند می کنم ، اتاقم در سکوت وحشیانه ای فرو رفته

می دانم که نباید به پتو دست بزنم و خود را پنهان کنم

نباید حرف بزنم و سکوت را بشکنم

حتی تکانی به بدنم نمی دهم

ورق هایم روی زمین پخش شده اند

2006-04-10T09:17:00.000-07:00

از پنجره باد سرد می زنه تو . می رسه به دستای من . یخ می زنن و می رن تو جیبام

چند دقیقه ایه که به پرده ها خیره شدم

موج می خورن و بالا پایین می رن وفکر های منو هم با خودشون بالا پایین می برن

باد که شدید تر می شه فکرای من هم به اوج می رن

و به پنجره ی باز می رسن و پرده ها رو رو تن خودشون حس می کنن

بعد

می افتن

پایین

بوم

2006-04-07T11:32:00.000-07:00

تیکه تیکه می شم

هر تیکم می ره یه جا

یه تیکم می چسپه به دیوارای مدرسه

یه تیکه به تی شرت تو

یه تیکه به سینه ی مامانم

من حتی اون موقع هم هیچی نمی فهمم

هیچی

2006-04-03T10:00:00.000-07:00

صدای زنگوله ها تو گوشم می پیچه

یه چیزی مخلوط از صدای زنگوله و زنجیر زنی های عاشورا

من و سگ اینجا نشستیم

جلومون دشته

صدای زنگوله هام از همین دشت در میاد

با آب خنک و برگ های سبز

سگ کنارم می خوابه

به نظرم عجیب میاد که انقدر راحت بخوابه

ولی از گله صدای زنجیر زنی می شنوم

2006-03-31T03:02:00.000-08:00

ماشینو زد کنار. گفت بنزین تموم کرده گفتم حالا چی کار کنیم ؟

کاپوتو زد بالا. فقط دستاشو سیاه کرد . گفتم حالا چی کار کنیم ؟ گفت هیچی

صندلیشو خوابوند و خوابید

چند ساعت بعد چشامو باز کردم ، تاریک شده بود هوا، از پنجره فقط یه حاله ی محو دیدم

دستمو گذاشتم رو صندلیه راننده دیدم خالیه

سویچو چرخوندم ماشین روشن شد

بنزینش پر بود . موتورش درست کار می کرد نه صدای اضافی می داد نه مشکلی داشت

فقط اون بود که زده بود بیرون

2006-03-30T03:58:00.000-08:00

خیلی سال پیش ها یه رفیقی داشتم . یه روز سرشو آورد تو خونمون ، شاشش گرفته بود . دسشویی می خواس ، من داشتم سیگار می کشیدم اومد سیگارمو قاپید ، رفت مستراح

چند روزی با هم بودیم بعد فهمیدم که سیگاراشو می شمره . بعاضی وقت ها ذوق می کرد که مثلا سیگارش زوج در اومده یا چیزی

اینطوری بود که هر کدوم از اتفاقای زندگیش یه عددی داشت . مثلا مردن بچش نه هزار و هشتصد و یازده بود یا به قول خودش بلوغش دو بود

دارم فکر می کنم که اون اندازه ی همه ی اتفاقای زندگیش سیگار کشید یا نه

خواسته ها وقتی دور تر می شن قابل لمس تر می شن ، خواسته های نزدیک هم انقدر لوس می شن که آدم فراموششون می کنه

مثلا من نود درصد وقتا یادم می ره که می خوام تایپ کنم

یا مثلا می خوام دستمو تکون بدم

2006-03-23T10:46:00.000-08:00

کافیست پایتان را در یکی از عطر فروشی های کنار خیابان بگذارید

خاطره های هم خوابگی هایتان با دختر های قبلی

و نوستالوژی هایتان وقتی با بوی همیشگی مانتو هایشان را می کندد پوزخند می زند

فروشنده هم حتی ملاحضه ی حساسیت بینیتان را نمی کند

بعد از چند دقیقه با عطری که در پاکت فانتزه اش نشانده شده خارج می شوید

و تصمیم می گیرید دوست پسر جدیدی باشید

2006-03-21T01:02:00.000-08:00

اول که کلي طول کشيد جمشون کنم

آنجلو رفته بود بيرون

فيبي و آلفردو تو اتاق زير شيرووني قايم شده بودن

بنيکي هم معلوم نبود کجا غيبش زده و وقتي پيداش کردم تو راهرو بود

ليوانارو چيدا بودم وسط سالن

چند دقيقه اي منتظرشون شدم ولي ديدم نيومدن

به هر حال ، بنيکي کنار من نشست

آنجلو و فيبي کنار هم

آلفردو رو هم گذاشتيم مسئول ليوانا و دومينو ها

ليوانارو پر کرد و دومينو ها رو ريخت وسط

تا صبح داشتيم مي چيديمشون

آنجلو خيلي مست کرده بود اما خوب مواظب بود - انصافا يه دونشونم نريخت

بنيکي هم که مثل هميشه محشر کار مي کرد

فرياد آلفردو مارو به خودمون آورد

چشماي هممون تقريبا رو هم بود حتي کامل چيز يکه ساخته بوديمو نمي ديديم

آلفردو گفت نوشيدني ها و دومينو ها تموم شد

بنيکي آلفردو رو بغل کرد و من فيبي رو

بعد هممون

کنار دومينوي کامکل شدمون ، تا ظهر فردا خوابيديم

2006-03-19T10:35:00.000-08:00

آخرین شب 84 را می گذرانم

همه چیز عادیست

و فقط من هستم ، که حلقه مویی دور انگشتم پیچیده ام

و به تایپ کردن این پست در آخرین شب سال فکر می کنم

2006-03-15T03:09:00.000-08:00

وزیرو تکون بده ، با وزیر برو فیلشو بزن

نه حالا نه ، چرا همیشه اینجور وقتا پیداش می شه ؟

نه ، اگه وزیرو تکون بدی فیلتو می زنه

خواهش می کنم ، الان نه

خوب اون موقع می تونی اسبشو بزنی ، اوناهاش

فک می کنم شاید اگه الان اینجا بود چقدر همه چیز خوب می شد

اه لعنتی . چرا یه کم عقل تو کلش نداره ؟ می تونست سربازمو بزنه

نمی دونم چرا می خوای انقدر خستم کنی

خوب خوب ، اینم جواب حماقتت ، اسبتو زدم

اه لعنتی یه لحظه ولم کن بذار اسبشو از تو زمین بکشم بیرون

ناراحت نباش سری بعد تو می تونی اسبمو بزنی . فعلا یه حرکت داری

همیشه حرف های تکراری می زنی . چرا می خوای خستم کنی ؟

حالا می تونم فیلو دو خونه تکون بدم

چند وقتی هست فکر می کنم تو مردی

تو حرکت بعدی هم می تونم ماتش کنم

اما حالا مطمئنم

اگه طبق معمول حماقت نکنه ، کارش با این حرکت تمومه

رفیق ، ماشه رو یه کم زود کشیدی

2006-03-13T12:14:00.000-08:00

وقتی همه ورقا رو رو میز بر گردوندیم

آس پیک دسته منه

و با جورابای پشمیه قهوه ایم چهار زانو نشستم

وقتی همون موقع صدای بوق ماشین میاد

کالفیگر میره لب پنجره و پایینو نگاه می کنه

من دلشوره می گیرم

گوشه ی آس پیکو می جوم

بعد بغض می کنم

واسه وقتی که آلبا می گه چی شد ؟

منم سعی می کنم بگم : بردم

2006-03-11T05:18:00.000-08:00

انگار دارم تو ذره های هوا ، دنبال یه ذره ی علامت گذاری شده می گردم

رو بروم بی نهایتی از همین ذره های به ظاهر خالیه

و من چشم هامو می بینم که با کنجکاویه خاصی این ذره ها رو می گردن

انگار منتظر اینن که یه چیزی هو بیرون بزنه و بگه هی ، امشب پارتی دارم ، میای ؟

پاهام رو حس می کنم . وقتی خیلی ساده ایستادم ، رو دو تا پنجه

قبل از یه شیرجه تو یه وان آب داغ

می بینم که پاهام چسپیدن به زمین

بعد یهو ، آروم و بی سر صدا جدا می شن

انگار تو لحظه ی جدا شدن دارن ذره ذره ی کاشی های زیر پامو بوسه می زنن

و من بی تفاوت

تو آب می پرم

شلپ

بعد فکر می کنم

بی تفاوتی یه روزی کار دستم می ده

همون موقع یه قلوپ آب داغ می ره تو گلوم

وبعد تو شکمم

و من می فهمم خیلی بیشتر از اون چیزی که فکر می کردم

همه چیزو نگاه می کنم

مثلا همین الان که دنبال بوسه های زمین کف پام می گردم

میخندم

و چشمامو می بندم

چون آب داغ حسابی می سوزونتشون

2006-03-08T23:39:00.000-08:00

خوب مثلا

اگه الان این فایل موزیک رو دیلیت کنیم

چی می مونه برامون ؟

2006-03-02T03:01:00.000-08:00

این هم یه نشونس

برای وقتی که آدرسو گم کردم

مثل همه ی نشونه های دیگه

مثل بوی تو

2006-02-23T09:24:00.000-08:00

فرض کن مثلا

رو صندلی چوبیه ی رو بروییه من نشسته باشی

بعد لیوانتو که بردی طرف لبات یهو یادت بیفته

سرتو بلند کنی که حرف بزنی ، ببینی من نیستم

رفتم تو لیوانت

خودمو غرق کردم

مثله همیشه

2006-02-20T06:45:00.000-08:00

برین اونور ، برین اونور تر جون مادرتون ، این قایق لعنتی کج می شه

آها ، حالا زیادش نکنین ، بهتر شد ، دالا تو بیا اینطرف ، سبکی ، وزنی نمی گیری ، یه قوطی ویسکی هم بنداز

اوه اوه مواظب باش چی کار داری می کنی ، یه تیکه سنگ بنداز جای ویسکیه الان تعادل این قایق قراضه بهم می خوره همه پرت می شیم توی آب

خوب مرسی ، تو ، ریشو قرمزه ، بیا یه کم اینطرف تر ، داری کجش می کنی طرف خودت ، شما ها نمی خواین ویسکی بخورین ؟ بیا ، این شات سوممه ها

دالا ، بیا این ویسکیو بگیر ، اوه اوه چقدر یهو کج شد این قایقه ، گرفتی دالا ؟ ا چرا انداختیش بیرون ؟ یعنی می گم چرا نگرفتیش ؟ برو ورش دار دیگه افتاده اونجا ، هی دالا این یکیو بگیر ، اوه اوه ببین چقدر اینجا کج شده

تو چرا اون گوشه نشستی ؟ برو اونور تر داره کج می شه ، دالا ، دالا با توئم می گم بیا بغل من ، اینا رو بی خیال ، این شات چندمه ؟

اوه بچه ها مثینکه داریم میفتیم ، ویسکی ها رو ور دارین ، ده بددوئین لامصصبا چرا خشکتون زده می گم ویسکیا رو جمع کنین

دالا می گم یه دقیقه بیا اینجا ... اه ول کن این تعادل مسخره رو می گم بیا اینجا پیش من تو که وزنی نداری

بچه ها ویسکی ها رو جمو جور کنین من دارم می رم پایین ، اینم شات آخره دالا ، بوس

شلپ

2006-02-19T05:05:00.000-08:00

داشتم فکر می کردم

یهو صداشو بلند کرد و شروع کرد به داد زدن

رومو که بر گردوندم دیدم داره می رو تو زمین

. ترسیدم

2006-02-16T03:42:00.000-08:00

زندگیه من و تورو عشق است که چشمونو رو همه چی می بندیم و سیگار می کشیم

زندگیه منو تو رو عشق است که وقتی حرف از اجتماع میاد می خندیم چون همیشه ازش جدا بودیم

من و تویی که وقتی یه جای کارمون گیر می کنه به خود خواهی هامون پناه می یاریم و پوزخند می زنیم و همه چیزو رد می کنیم

منو و تویی که انقدر فکر می کنیم ، انقدر فلسفه می بافیم که دیگه جایی برای طناب بازی نمی مونه

زندگیه من و تویی که انقدر رفتیم و انقدر فکر کردیم و انقدر ساختیم و انقدر انقدر انقدر انقدر

من و تویی که همیشه حس می کنیم و حسمونو تو خودمون قایم می کنیم ، خودمونم تو زندگیمون

من و تویی که به هم لبخند می زنیم و از کنار هم رد می شیم

2006-02-08T01:12:00.000-08:00

آدمهایی که نمی خندند
آدم هایی که کم می خندند
آدم هایی که همیشه می خندند
روی پیاده رو های خیابان ولیعصر راه می روند
به هم تنه می زنند
پاهایشان گلی می شود
و به خانه هایشان می رسند
آدمهایی که نمی خندند
آدم هایی که کم می خندند
آدم هایی که همیشه می خندند
با هم به تختواب می روند
چشم هایشان را می بندند
و می خوابند
همه چیز آرام است
آرام و خاموش و تنها
کنار تنهاییه آدم هایی که نمی خندند
آدم هایی که کم می خندند
و آدم هایی که همیشه می خندند

2006-02-06T07:49:00.000-08:00

هوا اینجا کمی سرده
من یه کم خستم
یه کم سیگار دود می کنم
و یه کم فکرای به نتیجه رسیده و نرسیده رو مرور می کنم
تقریبا می دونم که نمی تونم از پراکندگیه فکر هام چیزی کم کنم ، دارم سعی می کنم
که یه کم آرومشون کنم
فکر های من میل واکنش پذیریه بالایی دارن
حرف های کلیشه ای ای وجود دارن که بار ها و بار ها تکرار می شن
و من بار ها و بار ها محبور می شم بگم که کلمه ها نمی تونن به جای من حرف بزنن
و بار ها و بار ها فکر کنم که چقدر تکراری می شم وقتی این حرف رو می زنم

تفنگتو بذار رو دهنت
مزه مزه کن سرشو
ترشیه باروتشو
بعد آروم و با احترام تمام بیرون بیارش
بذارش اون گوشه
و خوب نگاه کن
چیزی رو که چند دقیقه پیش می تونسته نفس هاتو قطع کنه و الان داره زیر نفس هات گرم می شه

-
لب هایم گاهی شیرین اند
گاهی تلخ
گاهی هم گس
-مثل خرمالو های سیاه-

وقتی تو را می بوسند

دیوانه اند
صداي بوق ماشينها
و اين بوق اشغال لعنتي
و چتر پاره پاره اي که در دست دارم
دیوانه اند
اين نفس نفس هاي من
به دنبال تيک تاک هاي ساعتي

که پشت سرت جا گذاشته اي

2006-01-30T09:04:00.001-08:00

این وبلاگ با طرز فکر این برهه ی زمانی نویسنده اش جور در نمی آید

هیچ وقت از خودم نگفتم
الانم نمی خوام بگم
فعلا فقط می گم
اگه ساکت باشم همه چی برام بهتره

2006-01-30T08:55:00.000-08:00

همه چیز عادی به نظر می رسید

شاید همیشه درخت ها همینجا بوده اند

شاید همیشه آدم ها ساعت هایشان را روی 7 کوک می کردند

همه چیز منظم بود ، وقتی من به دنیا آمدم

و یاد گرفتم همه چیز را نا منظم نگاه کنم

حتی لحظه ی مرگم را هم به یاد دارم ، همه چیز عادی به نظر می رسید

و من سعی می کردم غیر عادی نگاه کنم ، این حس کردن ذره ذره ی زندگی ام را که بیرون می رود

، و وقتی مردم

همه چیز عادی به نظر می رسید

درخت ها همانجا بودند

و ساعت ها ی کوکی ، ساعت 7 به صدا در می آمدند

2006-01-29T10:35:00.000-08:00

همینجوری که دارم اینجا
رو این سنگایی که پسر بچه های مو بور چشم خاکستری کنار هم چیدن ، راه می رم
و دستام تو جیب پالتوی قهوه ای رنگمه
دوست دارم ، همه ی صداهای دنیا از گوشم بزنه بیرون
من هم مثله همه ی آدم هایی که دارن رو این سنگا راه می رن
دستامو تو جیب پالتوم کنم و قدم هامو آروم بر دارم
انگار نه انگار که همه ی صداها رو رو قورت دادمو و از گوشم می دم بیرون
مم
بعد هم یکی از همون پسر بچه ها
واسم جفت پا بگیره
من هم صدای خوردن تنم به زمینو نشنوم

2006-01-24T06:35:00.000-08:00

ذرات دود سیگارم را می بینم که از دهانم خارج می شوند

آرام به طرف پایین کشیده می شوند

و روی آدم ها می ریزند

بدون آنکه خودشان بفهمند

آدم های آن پایین ها هیچ وقت سرشان را بلند نمی کنند

و فقط قدم هایشان را تند تر بر می دارند

این همان لحظه ی عجیب و دوست داشنتیست

2006-01-20T05:06:00.000-08:00

بعضی وقت ها حس می کنم قسمتی از من تو کلاویه های پیانوی قدیمیه خونه ی خاک گرفته ی آلبا کالفیگر جا مونده . دور خودم می چرخم ، و در تلاش احمقانه ای که دارم ، سعی می کنم بین سر گیجه هام ، کلاویه هاشو بالا پایین کنم تا اون تیکمو پیدا کنم . البته ، باید بدونین که ، هیچ وقت نتیجه نداده . آهنگ نا موزونی که از کلاویه های پیانوی لعنتی در میاد حسابی حالمو می گیره

بعضی وقت ها هم خیلی الکی به سرم می زنه که همونطور که دارم می چرخم ، تعداد چین های دامنمو بشمرم . البته کار خسته کننده ایه اما عدد های بامزه ای بیرون میان . اگه خودتمونم امتاحان کنین ، می بینین که عددش همیشه با دفعه ی قبل فرق می کنه. تعداد چین های دامنه منم همینطوره . همین عددا بعضی وقت ها حوصلمو سر جاش میارن. راستشو بخواین من آدم لوسیم . خیلی حوصلم سر میره

از حوصله سر رفتن که بگذریم ، وقتی دستام از خودم فاصله می گیرن ، بهش می گن نیروی گریز از مرکز ، اگه چشمام رو هم کمی نیمه باز بذارم ، که البته این اتفاقیه که اکثرا می افته - اگه رو حساب بادی که بهش می خوره بذاریم ، حس می کنم دستام دارن دور می شن تا چیزای دورو ورمو نجات بدن . خوبیش به اینه که موفق می شن . همیشه همه چیز سر جاش می مونه ، این خوشحالم می کنه

این خوشحالم می کنه . بعد از اینکه می شینم رو زمین ، دامنم هم از رو پاهام کنار می ره ، می تونم با خیال راحت دستامو رو زمین ولو کنم ، کنترل تلویزیونو بر دارم و کانالا رو عوض کنم ، آلبا کالفیگرو می بینم که هنوز رو مبل نشسته و داره سیگار دود می کنه . گاهی اوقات هم از اون پیانوی قدیمیش می گه ، یا از کیک های شکلاتیه خانومه آرلن . من خوشحال می شم ، جددن خوشحال می شم

چیزه دیگه ای نمونده که بگم ؟

2006-01-14T11:54:00.000-08:00

همیشه یه من بوده که داشته حرکت می کرده

شاید اگه یه روز صدای نفس های خودمو نشنوم بمیرم

2006-01-12T02:01:00.000-08:00

هی معلم ریاضیه مواضب خودت باش

شاخامو تیز کردم که بیام تو کون تو

2006-01-07T05:08:00.000-08:00

شراب سیاه می خورم

انقدر تاریک می شوم که دیده نمی شوم

راه می افتم در خیابان ها و کوچه ها را دور می زنم و میدان ها را پادساعتگرد می چرخم

انقدر می روم تا به اقیانوسی برسم

بعد در آبش شیرجه بزنم و همانطور که مستیم می پرد ، غرق شوم

2006-01-06T10:55:00.000-08:00

کسی میاد که دوستش داری

و وقتی بره ناراحت می شی

کم یا زیاد

2006-01-03T08:58:00.000-08:00

صدای تق تق در در گوشش می پیچد . باد است که خود را این چنین به در می کوبد
صدای آشفته ی تق تق در با تیک تاک های منظم ساعت در هم مخلوط می شوند ، و این حس را تحمیل می کنند که کسی برود و در را باز کند و راه باد را برای هم آغوشی باد و آتش داغ شومینه بسازد
بالاخره کسی التماس هایم را می شنود . صدای کشیده شدن دمپایی های پشمی روی پارکت های چوبی را می شنوم . چند ثانیه بعد قفل در با صدای تقی باز می شود . حریصانه خود را داخل می کنم

کناز شومیه می شینم . نفس های یخ زده ام حالا کمی منظم تر بیرون می کشند . آنطور ها هم با ضربه های ساعت تداخل نمی کنند . دست هایم را در آتش فرو می کنم . ذعال های گداخته گرمم می کنند . صاحب خانه پاکت نامه ای که پشت در بوده را باز کرده و حالا مشغول خواندن نامه ایست . حتما متوجه غریبه ای که روی رو فرشی جلوی شومینه اش نشسته نمی شود

گرم شده ام . چشمانم دارد روی هم می افتد ، که می بینم لیوان قهمه ی داغ کنار دستم گذاشته شده . سرم را بالا می کنم . صاحب خانه را می بینم که با نگاهی خونسردانه به من زل زده . پاهایم را که رو به شومینه دراز کرده بودم به ادای احترام ، جمع می کنم . امید وارم قصد بیرون انداختنم را نداشته باشد . بعد می بینم که می رود و روی مبل می نشیند و قهوه ی خودش را به لب می گذارد . متوجه نگاهم می شود . می گوید که قهوه ام را بخورم ، در این زمستان لعتنی روح آدم ها هم یخ می زند ، جه برسد به توی بیچاره . خوشحال از مهمان نوازی صمیمی اش قهوه را بر می دارم و به دهان می گذارد . واقعا که کارساز است . گرم شدنی که با نوشیدن قهوه ی داغ باشد به این راحتی ها بیرون نمی رود . یعنی ، اصلا بیرون نمی رود

چند ساعتی همانطور می گذرانیم . او کمی پیپ می کشد ، بعد کتابی کلفت و قدیمی را بر می دارد و می خواند . موقع کتاب خواندن عینک می زند . من احساس گرمای مطبوعی می کنم .حتی دیگر قدرت بلند شدن از جلوی این آتش را هم ندارم . دیر وقت است م من هنوز نمی دانم چرا صاحب خانه تا این وقت بیدار مانده و کتاب می خواند

بعد می آید و کنارم می نشیند . با انبر ذغال کنده ها را جا بجا می کند . گرمایی در صورتم می زند که لحظه ای از لذت بی خود می شوم . می بینم که صاحب خانه ام پیپش را در می آورد و بالای شومینه می گذارد . بعد شروع می کند حرفهایی که نمی خواستم بشنوم را زدن . اول از سرمای وحشتناک این زمستان می گوید . بعد از صدای صربه های باد که بر در می خورد ، بعد نامه ای که جلوی درافتاده بود ؛ و حرف هایش را با یکپرسش تمام می کند ، اسمم را می پرسد

گفته بودم که گرمای قهوه ای که کسی جلوی شومینه ی خانه اش به خوردت بدهد هیچ جور بیرون رفتنی نیست . گفتم نفس های یخ زده ام بود که در را به صدا در آورد . اسمم را می گویم ، عزرائیل . همان فرشته ی یخ بسته .
نگاهی خریدارانه می اندازد . بعد دستش را پشت گردنم می اندازد و می گوید که همیشه فرشته های یخ زده در خانه ای را می زنند

کتابش را نشانم می دهد . کتابی نیمه تمام است . وحشت را در چشمانم احساس می کند ، و خونسردانه ورق های کتاب را نشانم می دهد . جمله های آخر کتاب را می خوانم . زندگی من نیمه تمام است و مثل این کتاب . فرشته های یخ زده گرم می شوند و می روند ، می روند ، یعنی زندگیشان نیمه تمام می ماند ، صدای در را می شنوند ، قهوه ای می ریزند و کتابی نیمه تمام می خوانند .و زندگی من اینجا ،نیمه تمام می شود ، و همین جمله زندگی می زاید . فرشته ای را گرم می کند و مرگی را باز می دارد و جمله ی آخر است که جمله می زاید

کتابی در دست میگیرم . رویش را می بوسم و بیرون می روم . هوا سرد سرد است . ولی گفته بودم ، داغی قهوه ی داغ جلوی شومینه ی یک خانه هیچ وقت نمی رود ، حتی از نفس های یک فرشته ی یخ زده

-

سالها بعد در خانه ام ، وقتی برای چند هزارمین بار قهوه ی دم کرده ی یخ کرده ام را دور می ریزم و قهوه ای تازه دم می کنم ، صدای باد را می شنوم که به در می خورد و با صدای ساعت دیواری ام ضد ضرب می زند . پارکت های چوبی را می گذرانم و در را باز می کنم

چند ساعت بعد زندگی نیمه تمامم را به عزرائیلی که جلوی شومینه ام نشسته تقدیم می کنم ، رویش را می بوسم ، قفل در را می اندازم ، بعد از سالها قهوه دم کردن و آتش گیراندن ، چشم هایم را روی هم می گذارم ، و ضربه ی ساعت را می شنوم که برای عزرائیل طرد شده ، یک ضربه را دیر تر می نوازد
یک ضربه دیر تر ، به خاطر گرمای لعنتی ای که بالهای یخ زده ی فرشته را باز کرده بود

2005-12-29T00:35:00.000-08:00

یک دو سه یک دو سه یک دو سه یک دو سه یک دو سه

یک دو سه چهار پنج یک دو سه پار پنج یک دو سه چهار پنج

من فقط می خوام سه رو حذف کنم

یک دو یک دو یک دو یک دو

یک دو چهار پنج یک دو چهار پنج یک دو چهار پنج

من فقط می خوام سه رو حذف کنم

یک دو یک دو یک دو یک دو یک دو یک دو

هوم ؟

2005-12-28T09:48:00.000-08:00

دست

2005-12-26T09:16:00.000-08:00

سرخپوست کوچک ، پر کلاهش را روی میزش می گذارد . کلاهش را در می آورد . روسری زیرش را باز می کند . جلیقه ی چرم گاوش را باز می کند . لباس زیرش ، کفش هایش ...
رو تختی اش را کنار می زند و زیر پتو می رود . حس وحشتی بدنش را می لرزاند . کلاهش را باز کرده
حس می کند جزئی از بدنش را کنده است . دست به شکم خود می کشد . فریادش هوا می رود . حس می کند ؟
قبلا هم دست روی جلیقه ی چرمی اش کشیده بود ... چرا انقدر حس می کند ؟ این حس روی شکمش ؟ این حس وقتی پشت لختش روی تخت قرار گرفته ؟
چند ثانیه بعد سرخپوست کوچک را بیهوش روی تختش پیدا می کنند

لحظه ی پیدا کردن سرخپوست کوچگ چگونه می تواند باشد ؟
همه تعجب می کنند . نبودن جلیقه ی چرمی روی سینه ی یک پسر ؟ بعضی ها می لرزند . بعضی ها داد می زنند . بعضی ها فرار می کنند . بعضی ها زل زده اند
ناگهان صدای فریادی همه را می پراند . پیر قبیله است . چشمانش عصبانی است . نه اثری از ترس معلوم است نه ناراحتی . عصبانی است . عصبانی ، مثل وقت هایی که راز کسی بر ملا می شود
پسر بیهوش را روی دست هایش بلند می کند ، بیرون از کلبه می برد . سرش را قطع کی کند

کسی گریه نمی کند . بعضی ها کمی می ترسند
مادر هنوز وحشت زده است . از بدنی بدون جلیقه . پدر جلیقه های کلفت تر می دوزد و می پوشد

و گاهی ، سرخپوست کوچکی ، لای دکمه هایش را باز می کند ، و نمی ترسد
پیر قبیله روز به روز پیر تر می شود
تا روزی فرا برسد ، که طبق رسم قبییله ، سر خودش را ببرد

2005-12-23T10:40:00.000-08:00

این بارون ها رو می بینی ؟ چقدر تند می ریزن پایین

همیشه دوست داشتم قطره های بارونو از وقتی تو آسمونن دنبال کنم تا وقتی می رسن رو زمین ... ولی هیچ وقت نتونستم . تو می بینیشون ؟ وقتی اون بالان ؟

[ سرت رو بالا می کنی]

می دونم نمی بینی . ولی سرتو بالا می کنی . مثلا داری دنبال یه قطره ی بارون اون بالا می گردی

اون قطره ها منم . وقتي برسم رو صورت تو ، ديگه مهم نيست چقدر تند اومدم ، از کجا اومدم

سرتو بلند کن ، همین الان

قطره ای می خواد رو لبات فرود بیاد

2005-12-22T03:19:00.000-08:00

دستش را جلو می آورد . محکم و صمیمی دست می دهد . کت و شلوار سیاه پوشیده، با کراوات سفید . راهنماییم می کند که روی صندلی بنشینم . دامنم را صاف می کنم . به رو به رو خیره می شوم . از کاری که قرار است شروع کنیم می گوید . دست هایس را موقع حرف زدن تکان می دهد . سفیدیه صورت و کراواتش بیشتر از همه سنگینش کرده . بعد از چند دقیقه حرف زدن نظرم را می پرسد. تایید می کنم . خودش هم می داند همه ی این حرف هایش جنبه ی تشریفاتی دارند و مگر جای کبودی هایم را - که چند وقت پیش زیر دستانش برای آوردنم با اینجا روی بدنم نقش زدند - نمی بیند ؟ می دانم که می بیند . لبخندی از روی رضایت می زند . قرار ها را می گذارد . از فردا کارم را آغاز می کنم . اتاقم را نشانم می دهد . در ساختمان بزرگ و قصر مانند . با هزاران اتاق تو در تو و راهرو . بعید می دانم کسی در قصر راه برود. گم شدن در این قصر ، یا بهتر بگویم ولگردی در این قصر ، مرگ حتمی در پیش دارد . فقط خودش هر چند وقت یک بار راهرو ها را سر کشی می کند و اگر جنازه ی بو گرفته ای افتاده باشد ، از قصر خارج می کند و دفن می کند . البته خودش هم دوست ندارد زیر دست هایش بمیرند . زیر دست هایی که با هوش فوق العاده اش انتخاب کرده . زیر دست هایی که بهتر از آنها برای ایفای نقششان پیدا نمی شود . می گفتم . مرا به اتاقم راهنمایی کرد . اتاقی خیلی سرد ، با دیوار ها و سقف و وسایل سفید . در گوشه و کنار اتاق اشیای سیاهی به چشم می خورد . مثل چند پاکت سیگار ، یک اسلحه ی کمری و ...

روی تخت سفیدم می نشینم . چند بار چشم هایم را باز و بسته می کنم . بالا پوش کوچک سیاهی روی سینه هایم را پوشانده . موهایم با کش سیاهی بسته شده . موهایم سفید است . پوست صورتم رنگ پریده . گمان می کنم نسبت به روز اول 10،15 سانتی قد کشیده ام . صورتم هم فوق العاده زیبا شده . اسلحه ی کمری ام را دور انگشتم می چرخانم . سیگاری از بسته ای که روی زمین افتاده بر می دارم و می کشم . پاهایم خیلی لاغر و کشیده شده . کمی وحشی به نظر می رسم

روزی چند بار به اتاقم می آید . نامه هایش را برایش ترجمه می کنم . اکثرا نامه هاییست که به زیر دست هایش نوشته . خودش نمی تواند با ادم ها حرف بزند . من هم نمی دانستم زبانش را ، لحنش را ، می فهمم . وقتی شروع به حرف زدن کرد فهمیدم . انگار از نوزادی به همین زبان حرف می زدم . نامه هایش را ترجمه می کنم تا زیر دست هایش بفهمند چه کار باید بکنند . حس می کنم اینجا را دوست دارم . از پنجره که بیرون را نگاه می کنم دریا را می بینم . موهایم هم بلند شده . سفید و بلند . مطمئنم خودش هم نمی دانسته چقدر برایش خوب می شوم . چند وقت پیش اعترف کرد موهای سفیدم و پاهایم ( که حالا چند سانت دیگری هم بلند شده ) حواسش را پرت می کنند

امروز بسته ی سیگارم تمام شد . سابقه نداشته این بسته های سیاه رنگ خالی باشند . همیشه خودش به من سر می زد و برایم می آورد . ولی امروز نیامده . می ترسم فراموشم کرده باشد . می گردم . کم کم کلافه می شوم . موهایم را با دست هایم می گیرم . بین پاهایم بالا می آورم . مایع سیاه و لزجی از دهانم بیرون می ریزد . کمی که دقت می کنم ، یک بسته ی سیاه رنگ سیگار ، که زیر پوسشش پلاستیکیش کاملا نو و دست نخورده است ، می بینم . خنده ی بلندی می کنم ( از بدو ورودم اینطور نخندیده بودم ) در حال باز کردن در بسته سیگارم ام که می بینم ناگهان وارد می شود . خونسردیه همیشگی اش بیشتر درچشم می زند . رنگ پریده تر است. از حالتش معلوم است که خودش را با عجله به اینجا رسانده . به بسته ی سیگار و مایع لزش استفراغم خیره می شود . موجیمخلوط از ترس و خشنودیه خیلی خیلی زیاد در چشم هایش می بینم . میگوید : صدای خنده ات خیلی بلند در گوشم پیچید . دوباره می خندم . می بینم که لرزه ای بر تنش می افتد . صورتش رنگ پریده تر می شود . بی نهایت زیبا . به طرفم می آید . سیگاری از بسته ام بر می دارد و بیرون می رود

خیلی وقت است که به اتاقم نیامده . سیگار هایم که تمام می شوند ، بالا می آورم . بالاپوشم را هم در آورده ام . سفیدیه سینه هام در چشم می زند . حتس سفید تر از پاهایم. موهایم . حتی چشم هایم .جالب است و قبلا چشم هایم را ندیده بودم ولی چند وقتیست چشم هایم را هم می بینم . موهایم را بیشتر از قبل می بندم . تنها نقطه ی تضاد سفیدی ام همان کش سیاه رنگیست که روز های اول به من داد

صدای خنده می شنوم . صدای خنده ای عین خنده ی خودم . ناگهان لرزش خفیفی می گیرم . از روی تختم بلند می شوم از در بیرون می روم .کار احمقانه ای باشد یا نباشد صاحب خنده منتظرم است . راه ها را یکی یکی می پیچم. انگار همه یشان را بلندم . مثل زبان نوزداری ام . مثل استفراغم . مثل پاهای بلند و کشیده ام . به اتاقی می رسم که لای درش باز است . مثل در اتاق خودم . عین در اتاق خودم . وارد که می شوم روی تخت سیاه می بینمش . کراواتش گوشه ای از زمین در حال تجزیه شدن است . به طرفش می روم . می بینم که به راه رفتنم ، به چشم هایم ، به سیگارم خیره شده . دستش را به طرفم دراز می کند . دستش داغ است . خیلی خیلی داغ . سرمای دست من داغیش را در خود حل می کند یادغیه او سرمای من را ؟ ناکهان بالا می آورد و لزج و سفید . دهانم را روی مایع لزج سفید قرار می دهم. مومهایم را چنگ می زند . موهایم کنده می شود . خون بیرون می ریزد. خون من قرمز است . زمین سیاه پر از قرمز می شود . تا سقف می رود . از شیار لای در . روی دیوار ها . توی راهرو ها . روی بدن سفیدم . می میرد . دیوار ها محو می شوند . رنگ میان سقید و سیاه دنیایمان چه کار می کند ؟ کراوات ، بسته های سیگارم ، در های نیمه باز ، کت و شلوارش ، ستون های قصر بزرگ در قرمزی خونم حل می شوند . هیچ چیز باقی نمی ماند . نه هم آغوشی سیاه و سفید ،نه مو های من . فقط خون است . قرمزی و خون . قرمزی و خون

2005-12-21T04:34:00.000-08:00

پنجره هایم را باز می کنم

و می گذارم آخرین باد های پاییزی آرام به من تجاوز کنند

2005-12-16T02:31:00.000-08:00

سعي کردم يادم بياد . همه چي

چشمامو بسته بودم . سرعت فکرام زياد شد . خيلي خيلي زياد

يه لحظه حس کردم همه چي تو دستمه . همه ي لحظه ها ، همه ي وقتايي که از خوشحالي جيغ مي زدم يا چند شبانه روز فقط می خوابیدم که نفهمم دورو ورم چه خبره

فقط کافي بود يه کم به خودم نگاه کنم ... به لباسام ، به بدنم ، به فکرام

همين کافي بود تا يه لحظه طعم همه ي حس هاي خوب و بدمو بچشم . بر آيند همه ي حس هاي زندگيم فقط يه طعم بود : خودم

...

دیگه نمی ترسم

تمام

2005-12-14T11:17:00.000-08:00

سعی می کنم تصویری از خودم را ، در انعکاس نور از پوست دستم کشف کنم

کمی دقیق که می شوم ، لرزشی را زیر پوستم می بینم

تقلایی از درونم موج می خورد ، می لرزد و آرام از دهانم بیرون می ریزد

فکر می کنم شاید روحم باشد

بعد نوری از پوست دستم گوشه ی چشمم را می گیراند

نگاهم را که بر می گردانم ، میلیون ها ذره می بینم که از پوستم بیرون می ریزند و نور انعکاس می کنند

به گمانم روحم است

سیگاری روشن می کنم و راه می افتم در خیابان های پیچ وا پیچ

نصفه شب ها هوا سرد تر از چیزیست که دما سنج ها نشان می دهند

خیابان ها را دو تا یکی پرواز می کنم ، باد کم سیگارم را گداخته تر می کند و نورش را روشن تر

به کافه ی همیشگی که می رسم سرعتم را کم می کنم

روی یکی از همان صندلی های آخری می نشینم و گوش هایم را به آهنگ های قدیمیه پاپ می دهم

لیوان ویسکی را که در دست می گیرم ، نور دست هایم را می بینم

خنده ای می کنم

صاحب کافه هم حتی خنده ام را می بیند

هیج وقت آن خوشحالی را در آن کافه ی کهنه و قدیمی ندیده بودم

دستم را بالا می آورم . نمی دانم اول ویسکی است که به دهانم می ریزد ، یا نور دست هایم

از کافه بیرون می زنم

راهم را طرف خانه ای کوچک و چوبی در انتهای خیابان چهل و پنجم کج می کنم

اول جواب مادرت را می دهم ، با همان لباس خواب گل گلی اش ، بعد پدر خواب آلود و عصبانی ات

بعد هم بالای تخت خواب تو

تا صبح کنارت جا باز می کنم برای خودم و دراز می کشم . نور دستم را نگاه می کنم ، و هوایی که از دهانت بیرون می آید را می بوسم

2005-12-13T04:23:00.000-08:00

دست هایت را به من نشان بده . همینطور خط های پیچ واپیچشان را

می توانم روی آنها سواری کنم ؟

اگر بدانی چند وقت است در جاده های خالی نرانده ام

2005-12-11T09:05:00.000-08:00

یک روز صبح ، بعد از اینکه ساعت کوکی ام را خاموش کردم ، دست و صورتت را شستم ، دندانم را مسواک زدم ، کفش هایم را به پا کردم ، و در راه رسیدن به قرار گاهم قدم بر داشتم

ناگهان به شدت ، فهمیدم که معتاد شده ام

پشت سرم ، جلوی راهم ، هر طرف را گه نگاه کردم ، آنهایی را که به آن محتاج بودم دیدم

فکر هایی در سرم آمد ، فکر هایم را دیدم ، صدایم را دیدم ، بدنم را دیدم

فقط - به اصطلاح عام - مواد زندگی ام را دیدم

و هنوز می گردم

دنبال ذره ای از زندگی ام

بدون خودم . بدون تو . بدون هیچ چیز و هیچ کس

2005-12-08T08:51:00.000-08:00

به فرض اینکه اینجا خالیست
به فرض اینکه فقط اینجا خالیست

2005-12-06T00:24:00.000-08:00

! امروز این وبلاگ یه ساله شد

2005-12-02T05:25:00.000-08:00

مرد آرام پشت پنجره می نشیند ، دستش را زیر چانه اش می زند ، و بیرون را نگاه می کند

باد می آید ، و درخت ها را تکان می دهد

مرد ، یاد صحنه های داستان هایش می افتد . الان ، باید دختری کمر باریک وارد شود و لیوانی چایی داغ به دستش بدهد

مرد دستش را از زیر چانه اش بر می دارد و تنهای تنها ، پنجره را باز می کند

و چند دقیقه بعد ، خوابیدن خود را از پشت پنجره نگاه می کند

از استودیو بر می گردم

پشت پنجره می نشینم . فضای کلیشه ای ای که در داستانهایم از آنها فرار می کردم

پشت پنجره کز می کنم ، و می فهمم که هیچ وقت نویسنده نبوده ام

باد آرام می گیرد

و من روح مرد را می بینم که از پشت پنجره ، خوابیدنش را تماشا می کند

2005-11-24T02:25:00.000-08:00

سومین چشم چند روز پیش از بدنم بیرون زد
از آن روز همه چیز را ایکس^دو می بینم
گاهی اوقات خیلی بالا می روم ، و گاهی اوقات خیلی پایین می آیم
حس می کنم تجزیه شده ام
همین
-
بعضی وقت ها وقتی باد می زند ، بلند می شوم که پنجره را ببینم
نگاهم که بی دیوار رو برویی می افتد ، از خود بی خود می شوم
خودم را پرت می کنم پایین
و با چشم سومم سقوطم را تماشا می کنم
لذتی دارد
-
نمی دانم ذره های ریز تر من چه چیز هایی هستند
هیچ جای تعجبی نیست که چرا رنگ ها را نمی فهمم
به واحدی در درون خودم رسیده ام
واحدی که دیگر اجزایم را کور کرده

-
هم آغوشی ام با خودم بود ، که این ها بوجود آورد

چشم سومی از من بیرون زده

همه چیز را می بینم ، و هیچ چیز نمی بینم

شاید باور نکنید

تجزیه شده ام

2005-11-23T07:48:00.000-08:00

من نقطه ای قرمز روی لاک یک لاک پشت مرده ام

تو صفحه ای قرمز ، که لاک پشت ها سر گردان رویت راه می روند ، و می میرند

2005-11-19T08:33:00.000-08:00

هنوز هم می پرستم کسانی را که از باران های پاییزی به ذوق می آیند

و کانورس های گلی می پوشند

هر چند خودم هم در اتاقم را ببندم و کنار آتش کز کنم

و هر از چندی خاکستر های روی شیشه ی مونیتورم را پاک کنم

که پست های وبلاگم را غیر قابل خواندن می کند

هنوز هم صدای قهقهه ی دختران از کوچه ی کناری می آید

همینطور صدای غژ غژ تیر های سقف

و دود ملایم سیگار و بخار نفس های پسری که سنگ ها را با پاهایش شوت می کند

و بدون توجه به موها بلند و بهم ریخته اش از جلوی پنجره ام رد می شود

شاید مسخره باشد ، اینطور لحظه نویسی یک روز پاییزی

اما نه برای من

پس فکر کردی آتش وسط اتاق من از چی ست ؟

2005-11-18T02:36:00.000-08:00

2005-11-16T06:31:00.000-08:00

هیچ اتفاقی نیفتاده بود

غروب بود ، هوا تاریک شده بود ، من هم همینجا نشسته بودم

که گفتم بیایم و

یک پست به اسمت بزنم

که بعضی وقت ها که دلم تنگ می شود ، یادت بیفتم

در واقع ... هیج اتفاقی نیفتاده بود

به جز اینکه لای پنجره ام باز بود ، سرد بود ، و من مجبور شدم خودم را گلوله کنم

دستم را دور تنم دایره کنم

و مجبور شدم یک دستی تایپ کنم

گاهی اوقات حس می کنم چقدر به پایان زندگی ام نزدیک شده ام

بعد می بینم بدون خداحافظی رفتن خوب نیست

از همین پنجره بیرون می روم و شروع می کنم با دونه دونه ی آدم ها خداحافظی کردن

آدم ها که تمام می شوند ، حس های نوستالوژیکم قلمبه می شود

من را بر می گرداند ، از پنجره ام داخل می پرم

را روشن می کنم archive ه again

و شروع می کنم به تایپ کردن یک پست برای تو

به اسم تو

2005-11-12T08:48:00.000-08:00

خواب دیدم بالهایت را کنده ام

از جایی که بالهایت کنده شده اشک می آید

من هم همانطور خشکم زده

بیدار که شدم ، دیدم کنارم خوابیده ای

بعد ، دیدم از زیر ملافه ات نور بیرون می زند

ملافه ها را که کنار زدم دو جوانه ی کوچک بال را دیدم که از زخم کهنه ی روی شونه هایت بیرون زده

و تو فقط غلتی زدی ، صورتت و چشمان بسته ات را جلوی چشمانم آوردی ، و شونه هایت را زیر ملافه ها قایم کردی

من همانطور خشکم زده بود

2005-11-10T12:29:00.000-08:00

مرا در تابوت بگذارید

میخ های کفشتان را در بیاورید و به تابوتم بکوبید

هیچ وقت بیرون نخواهم آمد

و همیشه منتنظر کسی خواهم بود که آوازم را بشنود

آوازی که زیبا تر از آن نخواهد شنید

2005-11-09T10:42:00.000-08:00

دهانم را به گوشت می چسپانم . وقتی قلقلکت می آید و موهای گردنت سیخ می شود عشق می کنم

در گوشت غر غر می کنم .وقتی لبخند خیلی خیلی محوت را کشف ( یا تصور) می کنم ، عشق می کنم

می خندم . و وقتی می بینم از خنده ی من به خنده می افتی ، از ته دل هم می خندی ، بیشتر از همه ی این وقت ها عشق می کنم ، انقدر که اشک هایم سرازیر می شود

اشک هایم که سرازیر می شود ، می بینم که نگران می شوی ، چشم هایت یه کم در هم می رود و نگاهم می کنی

وای اگر می دانستی نگاه آن موقع هایت چقدر قلقلکم می دهد . خوشحال می شوم ، هی اشک هایم بیشتر می شود

ولی تو خودت خوب می دانی چجور رفتار کنی

!همان موقع ها که انقدر عشق می کنم که ماچت می کنم ... تو هم از ماچ من خوشحال می شوی . می دانم

پ.ن: اینا چیه می نویسی ؟

.پ.ن2: من دخترم ... حتی اگه بعضی نوشته هام به نظر بیاد که برای جنس دختر نوشته شده ، شک نکنین

پ.ن3: این هم برای ختم چرت و پرت

2005-11-07T09:06:00.000-08:00

به گمانم چشم هایم ضعیف شده . هیچ خطی را صاف نمی بیند

خمیده های در هم پیچیده ، از خیابان ها گرفته ، تا خط های دفتر مشق پسرک هفت ساله ام

چوب های شیروانی ترک خورده اند . گاهی آب از میانشان روی نقاشی هایم می چکد

رنگ های سیاه و سفید در هم مخلوط می شوند . خاکستری های کدر حال مرا به هم می زنند . خاکستری هایی که از مخلوط شدن سیاه و سفید های واقعی ، روی نقاشی های من درست می شوند

کسی من را صدا میکند ؟ دقیقا همین الان ، کسی از کیلو متر ها آنطرف تر ... مرا صدا می کند . شاید خودم خودم را صدا می کنم

راه حل دوم منطقی تر نیست ؟ وقتی همه چیز با خودم باشد ، صدا کردن هم با خودم است

نه ، راه حل دوم شاید منطقی تر باشد ، ولی درست تر نیست . کسی مرا صدا می کند . می شنوم ، که کسی مرا صدا می کند . و مهم شنیدن من است . از دور ... از کیلو متر ها آنطرف تر

هذیان های بچه های هفت هشت ساله ، هذیان هایی که وقتی دیوانه ها را می بینی بر مغزت جاری می شود

واقعیت هایی که بعد از کمی فکر کردن به آنها می رسی

شاید خدا می دانست روزی دختری به دنیا می آید که روز هایی که پریود می شود ، دنیایش افسردگی را به زیر صفر می رساند

شاید خدا می دانست روزی دختری به دنیا می آید که روز هایی که پریود می شود ، با عالم و آدم هم آغوشی می کند و بوی خون را از خود یادگار می گذارد

شاید خدا می دانست دختری به دنیاخواهد آمد که به رنگ قرمز عشق بورزد ، و دیوانه اش شود

شاید خدا همه ی این ها را می دانست

و باز هم باران فرستاد ... تا چوب های شیروانی را بشکند

و سیاه و سفید های نقاشی ام را خاکستری کند

و مرا بکشد

2005-11-04T05:28:00.000-08:00

سایه ی دراز لنگر ساعت

:روی بیابان بی پایان در نوسان بود

می آمد ، می رفت

و من روی شن های روشن بیابان

، تصویر خواب کوتاهم را می کشیدم

خوابی که گرمی دوزخ را نوشیده بود

و در هوایش زندگی ام آب شد

خوابی که چون پایان یافت

. من به پایان خود رسیدم

من تصویر خوابم را می کشیدم

. و چشمانم نوسان لنگر ساعت را در بهت خودش گم کرده بود

چگونه می شد در رگ های بی فضای این تصویر

همه ی گرمی خواب دوشین را ریخت ؟

تصویر را کشیدم

. چیزی گم شده بود

: روی خودم خم شدم

. حفره ای در هستی من دهان گشود

سایه ی دراز لنگر ساعت

روی بیابان بی پایان در نوسان بود

و من کنار تصوار زنده ی خوابم بودم

تصویری که رگ هایش در ابدیت می تپید

. و ریشه ی نگاهم در تار و پودش می سوخت

این بار

هنگامی که سایه ی لنگر ساعت

از روی تصویر جان گرفته ی من گذشت

بر شن های روشن بیابان چیزی نبود

: فریاد زدم

! تصوار را باز ده

و صدایم چون مشتی غبار فرو نشست

سایه ی دراز لنگر ساعت

روی بیابان بی پایان در نوسان بود

. می آمد ، می رفت

. و نگاه انسانی به دنبالش می دوید

سهراب سپهری - یادبود

2005-11-03T01:18:00.000-08:00

قاصدکی در دست می گیرم . فوت می کنم . بالا می رود . پایین می آید . باد می زند . بالا می رود . پایین می آید . بالا می رود . پایین می آید

چند وقت پیش ، کسی چند تا تخم قاصدک بهم داد

می خواستم برگردم خونه .... که فهمیدم هیچ وقت خونه ای نداشتم . چند لحظه فکر کردم ، بعد راهمو طرف کویری همون نزدیکی ها کج کردم

به کویر که رسیدم ، جایی که ستاره ها خیلی نزدیک بودن به زمین ، کفشامو در آوردم . زیر خاک مدفونشون کردم . روشون چند تا تخم قاصدک گذاشتم . خودم هم همون اطراف خوابم برد

چند وقت یک بار یه نگاه از گوشه ی چشم به قاصدک ها می نداختم که زیاد می شدن . بعد دوباره می خوابیدم

شب و روز دیگه برام بی معنی بود . قاصدک ها انقدر زیاد بودن که نور و تاریکی ، شب و روز به کویر نفوذ نمی کرد . بهشت من شده بود

سوار قاصدکی می شوم . بالا می رود . پایین می آید . باد می زند . بالا می رود . پایین می آید . بالا می رود . پایین می آید

2005-11-02T08:52:00.000-08:00

چترم زیر این باران طاقت نمی آورد

به گوشه ای پرتابش می کنم

و راهم را ادامه می دهم

2005-10-31T08:34:00.000-08:00

با صدای جیغی از خواب می پرم . فورا خود را به اتاقش می رسانم. لخت وسط اتاق ایستاده ، با چشم های وحشت زده جیغ می زند . نگاهم به دو لکه ی سیاه روی سینه هایش می افتد . جلو تر که می روم ، دو زالوی سرخ تیره رنگ را چسپیده به سینه هایش می بینم. وحشت سر جایم خشکم می کند. بعد صدای جیغ ممتدش است که مرا به خود می آورد . سعی می کنم آرامش کنم. وادارش می کنم دراز بکشد. بعد سعی می کنم دو زالو را از سینه هایش بکنم . اشکش راه افتاده . زالو هاجدا نمی شوند

بدن لرزان دخترک با آن زالو های زشت و بد قیافه در دستانم است . ترسیده ام . ناگهان مثل برق گرفته ها می پرد . جلوی آینه اش می رود . چنگ محکمی بر سینه اش می زند . زالو ها میان گوشت و خون از بدنش جدا می شوند . مبهوت مانده ام .گریه اش به هوا رفته . به صورت من نگاهی حاکی از نفرت می اندازد ، بعد در را پشت سرش می کوبد و خارج می شود

لکه های خیس خون جای پاهایش اند

2005-10-28T09:29:00.000-07:00

وحشی بازی در نیار

[ مونیتورم روی هوا خورد می شود]

شیشه هاش میره تو دستت

[گوشی موبایلم با دیوار بر خورد می کند ، از وسط نصف می شود و روی زمین می افتد]

وای یه کم آروم باش

[ویولنم را از دسته گفته ، سیم هایش را یکی یکی پاره می کند]

نمی خوای تمومش کنی ؟

[پاکت سیگار را بر می دارد . سیگار هایش را خالی می کند .پاکت را در دهانش می گذارد و کاغذش را می جود]

داری عصبانیم می کنی . تمومش کن . باشه ؟

[آرام روی میز شکسته ام می شیند و در چشم هایم زل می زند]

ببین اینجا رو به چه روزی در آوردی بچه

[پوزخند می زند]

بیا کمک کن اینجا رو جمعو جور کنیم

[دست های کوچکش را دور گردنم حلقه می کند . بوسه ای روی گونه ام می زند ، بعد بلند بلند می خندد]

مرسی

[جارو برقی را روشن می کند ، و سعی می کند شیشه خورده ها را جمع و جور کند]

پاکت سیگار خیس و مچاله شده را بر می دارم . بوسه ای بر آن می زنم و آرام در جیبم قایمش می کنم

2005-10-26T09:30:00.000-07:00

6666 خودشو معرفی کنه

2005-10-26T08:04:00.000-07:00

صدایی وحشیانه ، سکوت قبرستان را می شکند . بنگ ... بنگ بنگ بنگ

شات گان اش را روی یکی از قبر های چند متر آنطرف تر پرت میکند . به خون غلیظی که از بدن بیرون می ریزد خیره شده ، بی اختیار ناخن هایش را بر کف دستش فشار می دهد . آهسته دستش را به طرف صورت می برد . روی پلک های داغ قرار می دهد ، دستش را به لب می برد ، بعد آرام آرام دور می شود

سکوت قبرستان او و لب های قرمز رنگش را در بر گرفته . چشم هایش بسته اند . آرام آرام راه می رود ، روی قبر ها ، میان قبر ها روی زندگی ، پشت زندگی ، این طرف جاده ؟ دستت را بالا نبر . جاده یک طرفه است ... دو طرفه است . سه طرفه است . چهار طرفه است . پنج طرفه است

صدایی سکوت قبرستان را شکست . بنگ ... بنگ بنگ بنگ. اول دست ها به زمین بر خورد پیدا کرد . بعد ، پشت پاها ، کمر ، سر.بعد ، دست ها و گودی کمر و زانو ها ، به آرامی روی زمین ته نشین شدند .صدای نفس های منقطع کسی از بالا به گوش می رسد
به چشم ها نگاه می کند . چشم ها آخرین اثرات احساس را از خود پاک کرده اند . برقی خاموش از نور ماه در آنها به چشم می خورد . نور ماه ؟ چند روزیست خورشید را گم کرده اند

بعد ، دور می شود . دور می شود ، و آرام آرام در افق محو می شود . قطره های خون لخته می شوند ، رنگشان مایل به قهوه ای می شود ، خشک می شوند ، رو به سیاهی می روند ، و تمام می شوند

تمام شدن قطره ها ، تمام شدن بدنی روی زمین ، تمام شدن نور ماه ، جاده یک طرفه است . دو طرفه است . سه طرفه است . چهار طرفه است . پنج طرفه است

2005-10-24T08:17:00.000-07:00

آوازی سرد و تلخ ، از پشت دیوار های شیشه ای

دست های سرد و تلخ ، روی بدن معشوقه ها حرکت می کنند

خورشید تابشش را از شهر ما نگرفته ، نور زیادش کورمان کرده . نمی بینیم

خورشید گرمایش را از ما نگرفته

ما مرده ایم

و زیرشیشه های خرد شده مدفون شده ایم

2005-10-20T04:26:00.000-07:00

دعا می کنم در این لحظه، همه ی کسانی که دوستشان دارم ، برای چند لحظه ی کوتاه هم که شده ، خوشحال شوند

آمین

2005-10-15T09:19:00.000-07:00

پایه های طلائیه میز تکان تکان می خورند ، از هم جدا می شوند ، میز پایین می افتد . لیوان آب روی آن کج می شود ، آبش روی زمین می ریزد . از روی پرز های فرش حرکت می کند ، از میان گل های زرد و سیاه فرش می گذرد ؛ و کمی آنطرف تر با مایع قرمز رنگی که هنوز نم ناک است مخلوط می شود ، رنگی مایل به صورتی پیدا می کند و راه خود را ادامه می دهد ، تا وقتی که به طور کامل میان پرز های فرش محو شود
-
کمی آنطرف تر کسی می رقصد . با صدای سکوت ، صدای نفش های خودش . رقصی شبیه والس خیلی تند . چند وقت یکبار نگاهی از در باز ، به بیرون می اندازد . شب سورمه ای است ، شب مهتابی است ، شب همیشه همینجوری بوده و هست. پاهایش را روی زمین می کوبد و با تلاش غیر مستقیمی ، تمرکز چشمانش را از نقطه ای نا معلوم از بین نمی برد
-

نفس ها و قلب ها در هم مخلوط شده اند

نوری سو سو می زند و خاموش می شود

2005-10-10T08:31:00.000-07:00

توضیح : متن زیر خیلی بلنده . جاذبه ی داستانی نداری . شخصیت های جذاب نداره . حال شخصیت هاش غیر قابل درکه ، می تونم عذر خواهی کنم به خاطر این وضعیتش ، ولی حتی یک کلمه اش هم قابل عوض شدن نبود

باد می زند ، پنجره ها را باز می کند ، پرده ها را کنار می زند ، به صورت خم شده روی میز می رسد . موها را تکان می دهد ، سرمایش را متجاوزانه به صورت روی میز فرو می کند ،و آرام می رود
چند لحظه بعد دخترک با حواس پرتی از خواب می پرد ، موهایش را از کنار می زند ، نگاهی به پنجره می اندازد ، پرده ها را می کشد ،پنجره را می بندد ، بعد به جای قبلی اش بر می گردد ،و قبل از اینکه اشک یا بغضی سرازیر شود به خواب می رود
-

با احتیاط داخل می شود . کفش هایش را جلوی در ، در می آورد . نگاهش به دخترک می افتد ، روزی میز قرمز رنگ چوب راش خوابش برده . چشمهایش روی هم است و دهانش نیمه باز مانده . در گوشه ی یکی از چشم هایش قطره ای برق می زند
مرد آرام نزدیک دخترک می شود ، با احتیاط ، طوری که نگاهش آنقدر عمیق نباشد که دخترک را از خواب بیدار کند ، نگاهی به صورتش می اندازد ، بعد از چند لحظه سرش را بر می گرداند و به آشپر خانه می رود
ظرف های خالی و گاز خاموش . تخم مرغی بر می دارد ، آب پز می کند و می خورد . تلویزیون با صدای بسیار کم روشن است
مرد روز نامه از کیفش بر می دارد و شروع به خواندن می کند
-
در اتاق کناری ، دخترک چشمانش را باز می کند . سرش را بالا می آورد ، بوی عطر مردانه ای مخلوط با بوی عرق در اتاق پیچیده . چند لحظه چشمانش را می بندد و بی حرکت صبر می کند ، سپس بلند می شود و تلو تلو کنان خود را به آشپز خانه می رساند . مرد را در حال خوردن تخم مرغ و خواندن روزنامه می بیند . سلام می کند
خواب بودی ، بیدارت کردم؟-
مهم نیست+
رفته بودم بیرون . تو یکی از پاساژ های نزدیکمون . چیزی پیدا نکردم +
جلسه بود . گلوم خشک شد انقدر حرف زدم -
سردم شده . پنجره رو باز گذاشته بودم . یادم نبود+
می رم بخوابم+
چند دقیقه دیگه میام-
-
دخترک پله ها را آهسته بالا می رود تا به اتاق خواب می رسد . لباس هایش را در می آورد. چند لحظه کنار تخت خواب می نشیند چشم هایش را با دست هایش می پوشاند و زیر لب کلماتی را تکرار می کند . کلمه ها با سکوت اتاق در هم آمیخته می شوند و کم کم آوای منظمی را تشکیل می دهند . بدن دخترک لرزش خفیفی پیدا کرده ، و صدای آرام مثل موجی اتاق را طی می کند و به دخترک می رسد . بعد از چند دقیقه دخترک دستش را از روی چشمانش بر می دارد . چشمانش بی نهایت خیره و بی حالت اند
زیر لب حرف می زند . صداها حالت عجیبی دارند ، موج های صدا هایش با یکدیگر می رقصند ، هم همدیگر را قطع می کنند ، و هر یک جواب دیگری می شوند . دخترک خیره به صدایش نگاه می کند . زیر لب حرف می زند ...چیزی پیدا نکردم . سردم شده، پنجره رو باز گذاشته بودم . یادم نبود .
امروز باز هم اومدن . همشون ، با چاقو و تفنگ ، دستامو بستش ، صورتمو روی میز گذاشتن ، بعد رفتن
امروز همشون با هم اومده بودن . همشون با هم حرف می زدن . شکنجم می دادن . حرف می زدن ، با صدا های بلندشون ، آرامشمو ازم گرفتن ، امروز اولین روز بود. نمی خواستم اینطور شه...
-
مرد در را باز می کنه و داخل می شود . دود سیگار و بوی الکل را با خود داخل اتاق می آورد
دخترک را در حالت جنون شبانه اش پیدا می کند . زیر لب حرف می زند و بدنش به شدت می لرزد . مرد کنارش زانو می زند . دست هایش را در دستش می گردد و آرام دخترک را می بوسد . اشک های دخترک سرازیر می شوند . زحمتی به دست هایش نمی دهد برای پاک کردن اشک ها ، زحمتی به بدنش نمی دهد برای جلو گیری از اشک ها . مرد آهسته دخترک را روی تخت می خواباند و با دست هایش اشک هایش را پاک می کند . چند دقیقه ای به همین شکل می گذرد . مرد به خواب می رود ، دخترک به خواب می رود
-
صبح زود ، مرد بیدار می شود . نگاهش به آفتابی که از پنجره روی فرش قرمز رنگ افتاده ، می رسد . پنجره باز مانده و پرده کنار زده شده . دخترک هنوز خواب است و صورتش سرد سرد . مرد آهسته بلند می شود و پنجره را می بندد . از حمام بیرون می آید ، لباس می پوشد و به آشپز خانه می رود
دخترک آرام چشم هایش را باز می کند . دستش را روی پلک های یخ زده اش می گذارد و بر می دارد . بعد از چند دقیقه طبقه ی پایین می رود . مرد در یخچال را می بنند ، و نگاهش به بدن لخت و خوش فرمی که جلوی درگاه آشپز خانه ایستاده می افند . تکان خفیفی می خورد ، بعد لبخحندی روی لبش می آید
بیدارت کردم؟-
+مهم نیست
سردم شده . پنجره باز مونده بود . یادم رفته رود ببندمش+
مرد لیوانی بر می دارد .و برای دخترک چایی می ریزد . قاشق چایی خوری را در لیوان حرکت می دهد تا شکر ها کاملا حل شوند
دخترک به لیوان خیره شده ، ناگهان تکانی می خورد -بسه ؛ بسه
هنوز خوب بهم نخورده-
مهم نیست . بده بخورم+
آخه خوب بهم نخورده عزیزم...-
دخترک لیوان را از دست مرد می گیرد و چایی را لاجرعه سر می کشد
مرد خداحافظی می کند و از خانه خارج می شود
-
دخترک پس از بدرقه ی مرد به آشپر خانه باز می گردد لیوان چایی را نگاه می کند ، قاشق چایی خوری را بر می دارد و آرام روی لیوان ضرب می گرد . به خواب می رود
-
مرد ماشینش را در کوچه ای باریک نگه می دارد ، کاغذ و روان نویسی بیرون می آورد . سیگاری روشن می کند و شروع به نوشتن می کند:
عزیز دلم ، سلام
امید وارم بتونی وضعیت من رو درک کنی ، این که یک روز دخترکی که زیبا تر از اون به عمرت ندیدی رو گوشه ی خیابون ببینی که داره زیر لب با خودش حرف بزنه . ازش بخوای سوار ماشینت بشه و اطاعت کنه . بیاریش تو خونت و بخوای باهات مشروب بخوره ، و اون اطاعت کنه . بعد بخوای باهاش هم آغوشی کنی و اون کلمه ای حرفی بهت نزنه ، و برای تو بهترین لحظه های عمرت رو درست کنه ، بعد ، بعد هم عاشقت بشه
عزیزم من هیچ مقاومتی در مقابل اون دخترک ندارم . گریه می کنه و اشک هاشو پاک می کنم . دخترک بعضی وقت ها می لرزه و حرف می زنه ، ولی اون هیچ وقت منو اذیت نمی کنه
هیچ وقت فکر نمی کردم بعد از اینکه به دخترک زیبایی تجاوز کنم انقدر زندگیم عوض بشه ، این آخرین حرف های من بود . می دونم چقدر از دست عصبانی می شی ، ولی امید وارم با دوست پسری که امروز صبح توی خیابون دیدم که می بوسدت ، خوشبخت بشی
نمی دونم نسبت به دخترک احساس ضعف می کنم یا احساس برتری بیش از حد ، ولی هم کدوم از این ها برای من ، دلیلی هست که عاشقش بشم
خداحافظ
-
دخترک آرام بلند می شود . لیوان و قاشق چایخوری را به ظرفشویی می بود . آب را باز می کند و آنها را می شوید . بعد داخل سبد ظرف های خیس می گذارد و بیرون می آید
به اتاق خوابش می رود . لباس های دیروزش مچاله شده روی زمیان افتاده . از داخل کمد لباس های اتو کرده ای بر می دارد و می پوشد . پرده را کنار می زند ، پنجره را باز می کند ، باد صبح به صورتش می خورد چشم های بیحالتش هوا را نگاه می کند ، موج های صدا را نگاه می کند ، رنگ ها با هم آمیخته می شوند ، دخترک از جایش تکان نمی خورد
زنگ تلفن به صدا در می آید . رخترک گوشی را بر می دارد . صدای مرد را از پشت گوشی می شنود . بی اختیار لبخندی می زند . لبخندی از روی خوشحالی ، لبخندی که آدم فقط به فرشته ی نجات خود می زند ، به کسی که همیشه او را از مرگ نجات می دهد ، به بزرگ ترین فرشته ی دنیا

2005-10-09T11:37:00.000-07:00

...سسسسسسسسسس

می شنوی ؟

صدا میاد ... کلی صدا

تو صدا ها غرق شو

کسایی به کمکت میان و نجاتت می دن

کسایی که خوشگل تر از اونا رو تو عمرت ندیدی

اینجا رو بی خیال ... ساکت شو ، ساکت شو

بشنو

غرق شو

2005-10-06T09:49:00.000-07:00

همشونو صدا می کنم . دونه دونه تو صف قرارشون می دم

خودم یه لباس بلند سیاه می پوشم . موهامم می بندم

از جلوشون رد می شم

خوب نگاهشون می کنم . می گم ببینین ، تماشا کنین ، این منم

می گم هر چقدر می خواین بهم زل بزنین . راه می رم، با همون لباس گشاد و سیاه و بلندم

بعد ، پشت سرم یه سری کاغذ ریخته . رو دیوار اونجا هم کلی نقاشی هست

می گم ببینین ، همه ی اینا رو نگاه کنین ، همشونو پاره کنین ، همشونو بسوزونین ، خودم هم وا میستم نگاه می کنم . تک تک کاراشونو ، حرکت هاشونو

می بینم به جون نقاشیام می افتن . می بینم سعی می کنن لباسمو بالا بزنن . می بینم نگاهاشونو ، دستاشونو ، چشماشون

بعد آروم می رم بیرون . درو می بندم

2005-10-06T04:12:00.000-07:00

Pyramid Song - Radiohead
I jumped in the river , what did i see?
Black - eyed angles swam with me
A moon full of stars and astral cars
All the things I used to see
All my lovers were there with me
All my past and futures
And we all went to heaven in a little row boat
There was nothing to fear and nothing to doubt

2005-10-04T11:09:00.000-07:00

همه چیز سر جای خودش . ته سیگار خاموش نشده تو زیر سیگاری . چایی روی میز . کنترل تلویزیون روی کتاب یوسا . من بالای چوبه ی دار

همه چیز سر جای خودش . ته سیگار خاموش نشده تو زیر سیگاری . چایی روی میز . کنترل تلویزیون رو کتاب سالهای سگی . من با طنابی دور گردنم روی مبل قهوه ایه همیشگی ام افتادم ، با صورتی کبود و زبانی از لای دندانهایم بیرون زده

همه چیز سر جای خودش . ته سیگار خاموش نشده تو زیر سیگاری . چایی روی میز . کنترل روی کتاب بز نر . طنابی دور گردنم می پیچی ، بی حرکت روی مبل می افتم

همه چیز سر جای خودش . من بی حرکت روی مبل می افتم . تو می میری . ته سیگار می سوزد . کنترل می لغزد و پایین می افتد . گوشه ی کتاب یوسا تا می خورد . از جایم بلند می شوم تا برایت گریه کنم

2005-10-02T10:50:00.000-07:00

می خوابم و آدم ها از رویم رد می شوند . اسب ها از رویم رد می شوند ، سوسک ها . گربه ها و همه چیز

کشیشی بدنم را بلند می کند و روی تخت می گذارد

کشیشی مهربان

کوتاه می شوم

کوتاه و کوتاه و کوتاه

کوتاه شدم خودم را حس می کنم . اول احساس می کنم فشرده شده ام . تنگ می شوم ، صورتم در هم می رود ، بعد یک حس آزاد شدن خیلی بد . حس های آزاد شدن همیشه خوب بودند ... ولی الان اینطور نیست . حس آزاد شدن از خودم . حس کوتاه شدن از خودم . ارادی یا غیر ارادی

کشیش بدنم را بلند می کند و روی تخت قرار می دهد . تختی در یک اتاق سفید کاملا خالی

بیرون غلغله ایست . همه مست اند . مست شراب قرمز . مست طعم گس شدابی که بر لب هایشان مانده . کشیش هم مست است . مست خون . خون تازه ای که از فرشته ای زمین ریخته . منهم مست هستم . اینجا زمینی قرمز است

2005-09-29T04:52:00.000-07:00

چشم هایم را می بندم
دستی بر بدنم چنگ می زند و من را با خود می کشد
پشت سر هم تکرار می کند : چشم هایت را باز نکن ، چشم هایت را باز نکن
مقابله می کنم با خودم . بدنم درد می کند . نمی دانم با چه سرعتی در حال حرکت هستیم . حس می کنم تا چند لحظه ی دیگر به خاطر داغی و سرعت زیادی که وجودم را گرفته تبدیل به نقطه ای نورانی می شوم
چشم هایم را باز نمی کنم
چند مدتی می گذرد . حس می کنم خاموش شده ام . سرعتمان کم شده . انگار نفس نمی کشم . صدای نفس های خودم را نمی شنوم
دستم را ول می کند . روی زمین می افتم . بلند می شوم . چشم هایم هنوز بسته اند . به خاطر نوعی مقابله با خودم ، شاید فکر می کنم اگر چشم هایم را باز کنم کور می شوم
نمی دانم چه مدتی در همان سکوت مطلق ماندم
بعد صدایی در مغزم مرا از جا پراند
شروع می کند به صحبت کردن .کلمه ای از حرف هایش برایم قابل درک نیست . تند تند حرف می زند
من هم بی اختیار شروع به حرف زدن می کنم . صدای خودم را نمی شنوم
حرف زدنش را تمام می کند . فکر می کنم شاید حرف هایم را شنیده باشد
بعد ها ، فهمیدم که رفته
شب ها وقتی با چشمهای بسته آسمان را نگاه کنی ، ستاره هایی را می بینی که پایین می افتند و از نگاه تو محو می شوند

فقط از نگاه تو محو می شوند

2005-09-29T01:54:00.000-07:00

گذشته را نمی خواهم

آینده ام را به من باز گردان

2005-09-24T08:06:00.000-07:00

برای چند روز بسته است

2005-09-21T08:48:00.000-07:00

پسرک ، قطار اسباب بازی قرمز رنگش را در دستش گرفته سنگ ها را دو تا یکی می پرد

قطار اسباب بازی قرمز با ریل های پلاستیکی ، چشمان پسرک از دیدن اسباب بازیش برق می زند

امروز روز آزمایشش است . ریل قطار از چند صد متری خانه یشان عبور می کند

صدای قطاری که کابوس شبهایش بود . صدای تق تقی که زمینه ی خوابهایش می شد و بعد از چند ثانیه خواب را می بُرد ، و پسرک با چشمانی نمناک از خواب می پرید

امروز روز آزمایش است

ریل های پلاستیکیه قطارش را کنار ریل راه آهن می چیندو قطار قرمزش را روی آن قرار می دهد

سوت قطار از دور می آید

امروز روز آزمایش است . چشمهایش را می بندد تا اشکی بیرون نریزد

قطارش را روشن می کند

صدای قطار گوشخراش شده .پسرک دست هایش را روی گوشش می گذارد

قطار اسباب بازیش را نمی بیند . چشمهایش را بسته . صدای جیغش با صدای قطار مخلوط می شود

...

چند ثانیه بعد ، تنها صدایی که سکوت را می شکند هق هق خفه ی پسر بچه است

امروز روز آزمایش بود

تکه های پلاستیکی قطارش را می بیند که پخش شده اند . اثری از ریل پلاستیکی اش نمانده

سعی نمی کند هق هقش را خاموش کند

امروز روز آزمایش بود

هق هقش خاموش نمی شود

و همه ی شب ها ، سکوت را می شکند

صدای ضعیف و مبهم

مثل صدای قطاری که از کیلو متر ها دور تر شنیده شود

2005-09-17T08:38:00.000-07:00

من تیله بازی می کنم

تیله هامو نگاه می کنم که وقتی قل می خورن اون رنگیه توشون حرکت می کنه

کیو" تیله هاشو می شکونه تا اون رنگیه توشونو در آره"

هیچی پیدا نمی شه

فقط دستاش می بره و خونی می شه

من هم دستاشو چسپ زخم می زنم . الکل بتادین می زنم

کیو بغضشو قورت می ده

شاید یه روز هم من خواستم رنگیه توی تیله هامو در آرم

نمی دونم

2005-09-15T11:35:00.000-07:00

پرم از خالی
خالیم از پر
وه ، چقدر دوست داشتنی هستی
سبکم
از میان دستانت بالا می روم ، در آسمان
چقدر سبکم
چقدر سبکم
و دلتنگ تو

2005-09-14T07:16:00.000-07:00

2005-09-12T07:39:00.000-07:00

بوی پاییز از آسمان بیرون می زند

پرده های اتاقم را تکان می دهد

از روی تخت و بخاریه خاموش رد میشود

به من می رسد

به ، بوی پاییزی دیگر که در راه است

و تابستانی که روز های آخر عمرش است

حتی سرد شدن هوا هم خاطره ی روز های آفتابی را از من نمی گیرند

روز های داغ ، خاطره های آفتابی ، کابوس و کابوس

باز هم

می گذرد

2005-09-09T02:04:00.000-07:00

همه چیز تبدیل به من می شود

2005-09-05T13:26:00.000-07:00

روز های آفتابی و سرد . شب های آفتابی و سرد . شب ها و روز ها پشت هم می آیند و می روند ، روند ساکن عقربه های ساعت ، خورشید و ماه ، من و تو

بله ، کسی چه می بینند ، انقدر بی در و پیکر شده که من هم عاشقانه بنویسم ، و بخندم ، آه عزیزم عاشقانه بنویسم و بخندم و به تناقض برسم . چی ؟ ... نه . گفتم بی در و پیکر اما نه تا این حد . می خواهم بخندم . بلند . بلنده بلند

آفتاب تیز شده . عرق از سر و صورتم می چکد . دستمال کاغذی زیاد دارم . تو این تابستان لعنتی کیف هایی که دستمال کاغدی نداشته باشند ناقص الکامل اند . دستمال کاغذی دارم و بالای لب هایم را پاک می کنم . احساس جسم نرمی که روی لبانم حرکت می کند . بوسه ای می زنم . آفتاب لعنتی هم تیز شده

بله ، شما درست می گویید ، همیشه ، حتی اگر الان شب نباشد . چشم هایتان را نیمه باز نگه دارید . اگر سخت است یکیشان را ببندید و آن یکی را باز نگه دارید . این طوری راحت تر می توانید کنار بیایید

رب النوعمان آمده . دست ها در کمر حرکت می کند . روی سینه ها که می رسد قوس اش شدید تر می شود . لرزش خفیف زیر اندام ها ، لرزش خفیف دست ها ، بله همه چیز به هم می ریزد . چایی داغ روی پاهایم . می سوزم . آه

نه ، نگو پرت و پلا می گویم . امروز بالا رفته ام . بالای بالا . لبخند از روی لبانم محو نمی شود .نه پرت و پلا نمی گویم . بی در و پیکر شده

همه چیز . حتی من

2005-09-05T09:55:00.000-07:00

عجیبه . عجیب

صرفا جای خالی

2005-09-03T08:22:00.000-07:00

دخترک دیوانه وار دور دایره اش می چرخد
می چرخد و موهایش و سایه اش را دنبال خود می کشد
و فکر هایش را دنبال خود می کشد
و می چرخد

(یک فاصله)

پیرزن سرش را از لای در داخل می کند

زن و مردی روی تخت خواب قرمز رنگشان هم آغوشی می کنند

پیرزن مشت هایش را سفت کرده و دو موجود در هم پیچیده را نگاه می کند

باد می زند

در محکم کوبیده می شود

(یک فاصله)

روزی همه ی دایره ها را می برم

یک نقطه کافیست

تا تبدیلشان کنم به بک خط صافه خمیده

شبیه بعضی آدم ها

(یک فاصله)

موهایش شل شده . سایه اش به دنبالش می دود
می چرخد

2005-08-30T11:48:00.000-07:00

تیک تاک تیک تاک

صدای نفس میاد

کسی اینجا داره نفس می کشه ؟

هی ؟ الو ؟ کسی اینجاس ؟

تیک تاک تیک تاک

هی ، پشته اون مبله یی ، خودتو قایم نکن

بیا بیرون ، لباستم دارم می بینم

بیا مثه مرد جلوم واستا

ده بیا دیگه

تیک تاک تیک تاک

صدای خشن مردانه جواب می دهد) سلام)

بیا به سلامتیه هم بخوریم

صدای خشن مردانه می گوید) حوصله ندارم رفیق . مبلات بوی نم می ده . این چه وضیه؟)

صدای خشن مردانه تکرار می کند) لعنتی می گم بوی نم می ده)

تیک تاک تیک تاک

بیا بره تو هم ریختم

به سلامتیه هم

(جینگ (صدای لیوان ها

(جینگ (صدای شکستن یکی از لیوان ها

تیک تاک تیک تاک

(بنگ(صدای گلوله

بنگ بنگ

تمام

2005-08-29T02:10:00.000-07:00

جاده جهت عوض کرده . چی کار کنیم ؟ یا باید مستقیم بریم ، که احتمالا زیر دست و پا له می شیم ، یا برگردیم ، از همینجا

2005-08-27T10:57:00.000-07:00

ببین ، می خوام از این حصار لعنتی بیرون بزنم . اینجا جای من نیس رفیق . این کلمه ها رو از دهن خیلی ها شنیده بودم و بهش خندیده بودم . ولی امروز می گم که اینجا جای من نیست . یا خیلی کثافت ام یا خیلی پاک . رفیق من هیچ وقت فرق اینا رو با هم نفهمیدم ، در اصل فرق دو قطب مخالف قوی رو نفهمیدم ، همیشه اثر هاشون یکی بوده ، یعنی بره من اثر هاشون یکی بوده ، می گفتم ، یا خیلی پاکم یا خیلی کثافت ، ولی می دونم که فقط دارم با این آدما می جنگم . رفیق نجنگیدن بره من یعنی دوست داشتن . من دارم با چیزای دورو ورم می جنگم و با آدما . رفیق من دروغ زیاد می گم . شاید حتی حرف های الانم هم دروغ باشه ، ولی ... ولی رفیق من فرقشونو با هم نمی فهمم . حتی فرق دروغ و راست بودن رو هم . خیلی کثافتم یا خیلی پاک ؟ رفیق همیشه همه چیز بره من یه جور بوده . شاید فقط بعضی وقت ها ی خیلی استثنایی چیزایی پیدا شدن که این تعادل رو بهم زدن . چرا دارم پرت و پلا می رم ؟ رفیق من دروغ زیاد می گم . نه از اون دروغایی که آدمای دیگه می گن ، نه یه مدل دیگش . تو حتما می دونی چجوریه . رفیق خسته شدم . همه چیز یه شکله . انقدر یه شکل شده که ثباتم رو به هم ریخته . ببین من پر تپه چاله و دندونه ام . دندونه ها بره اینکه یه جایی محکم شن باید تو یه دندونه داره دیگه فرو برن . اگه رو یه زمین صاف و مرتب بندازیشون وحشتناک تکون تکون می خورن و منحرف می شن . رفیق می خوام از این حصار لعنتی بیرون بزنم

یه موجودی بود ، تو یه آکواریوم شیشه ایه بزرگ . اون از آکواریومش تغذیه می کرد و بزرگ می شد . آدما نگاهش می کردن و می خندیدن ، خب اون رشدش واقعا خوب بود و کامل .چند وقت گذشت ،تا اون بیش از حد بزرگ شد . مسئولای موزه آکواریومشو به گوشه ی خلوتی انتقال دادن ، چون دفرمه و زشت شده بود ، گذشت و کم کم کسی هم بهش سر نزد . اون تو آکواریومش بزرگ شد ، انقدر بزرگ که دیگه جایی نموند که ازش تغذیه کنه . اون می خواست از آکواریومش بزنه بیرون ، ولی نمی تونست . قدرتشو نداشت ، آکواریوم خیلی محکم بود . ولی اون می خواست زنده بمونه .کم کم یاد گرفت از خودش تغذیه کنه . پاهاشو می خورد ، دستاشو می خورد ، و رشد می کرد . ولی ... کم کم محو شد . ما هم نفهمیدیم برای چی چون روزایی که شروع کرد به خوردن خودش خیلی کریه شده بود ، انقدر که به زور اجازه دادن بذارنش تو زیر زمینه موزه هه ، ولی یه روز دیدیم که تموم شده . فقط یه آکواریوم مونده بود

2005-08-27T10:53:00.000-07:00

هر چقدر هم دست های زندانیه بد بخت را در دستانت بگیری ، ناخن های قرمز لاک زده ات را نشانش دهی و دستش را آرام از دهانش بیرون بکشی ، نمی فهمد که ناخن نجویدن یعنی چه

2005-08-26T01:57:00.000-07:00

ساختمان های بلند سایه های بلندی هم درست می کنند. به عجله به طرف یکی از همین ساختمان ها می رود و زید لب شکر سازنده ی لعنتی این ساختمان ها را می گوید . این آفتاب هم اذیت کننده شده . این آفتاب لعنتی اذیت کننده شده . به زیر سا یه ی یکی از ساختمان های بلند پناه برده . قیر های کف خیابان شل تر از حالت عادی اند. ماشینی جلو پایش می ایستد . مرد 40 و خورده ای ساله ای که به ظاهر کارمند یک اداره ی دولتی است پشت فرمان نشسته . به تندی در را باز می کند. دستگیره خیلی داغ بوده به حدی که بعد از باز کردن دستش را نگاه می کند که ذوب شده ی آهن و پلاتین به دستش نچسپیده باشد . راننده سر صجبت را باز می کند . بله بله هوای خیلی گرمی شده . خیر من هم نمی دانم . بله خبر رسیده بود که هوا گرم می شود . هواشناسان چند وقت پیش گفته بودند . بله پیاده می شوم . خدافظ

هوای خانه قابل تحمل تر است . کولر را روشن می کند . چشمهایش روی هم می افتد و به خواب می رود

2005-08-24T09:52:00.000-07:00

تاب بازی می کنم

بالا میرم

پایین میام

لا لا لا

2005-08-22T02:32:00.000-07:00

امروز هممون دور هم جمیم

با کیسه هامون پر چوب بستنی هایی که تو این تابستون خوردیم

چوب بستنی هارو روی هم می ریزیم .زیادن

دورشون دایره می زنیم

یکی کبریتو می کشه . آتیش درست می شه . می چرخیم تا بزرگ شیم

بوی سوختگی گوشت به مشاممون می رسه

می فهمیم یکیمون رفته . دور آتیش می چرخیم تا بزرگ شیم

2005-08-21T11:31:00.000-07:00

به آینه ام زل زده ام

به این کلیشه ی لعنتی

شاید در انتظار معجزه ای دور

2005-08-20T10:23:00.000-07:00

لیوان های بر عکسمان را بر می داریم

لیوان من تیره تر است . می خندیم و پیچ و خم های ته لیوانمان را نگاه می کنیم

بوی قهوه مستمان کرده

جاهایمان را عوض می کنیم ، لیوان تو دست من ، لیوان من دست تو

نگاه می کنیم ، مست می شویم ، می رقصیم

خدمتکار پیر با دستان چروکیده اش لیوان ها را از روی میز بر می دارد و می شوید

ما می رقصیم و نمی فهمیم که چقدر ساده راه هایمان عوض شد

بوی قهوه مستمان کرده

2005-08-19T06:07:00.000-07:00

این من نیستم . احساس می کنم . احساس می کنم که آزادم . این واقعیست ؟ از دستان تو . چیزی که من می بینم هیچ وقت تمام نمی شود . زندگی گم شده . این واقعیست . واقعیست . دروغ مرده .می دوم . مرا پر می کند . خالی می کند . این واقعیست . مرا می گیری . من آزاد می شوم . آزاد می شوم